Nu ska jag hylla två av mina närmaste, Bethina och Andrea. Ni är två pärlor som får mig att uppleva någonting speciellt. Läs nu detta och ta åt er, allt. Varenda ord. Varje känsla. Varje mening är viktig.
Tack för att ni är snälla mot mig. Tack för att ni använder hårhandskarna. Tack för att ni skakar om det jag lagt i ryggsäcken. Tack för att ni ifrågasätter mig och hur jag beteer mig. Tack för att ni ser det inte mina ögon kan se. Tack för att ni har tålamodet att lyssna. Tack för att ni håller mig på banan ibland när jag bara vill köra ner i diket. Tack för att ni ger mig utveckling. Tack för era tankar. Tack för att ni får mig att skratta. Tack för all tid ni lägger på mig. Tack för att ni vill förstå. Tack för att ni får mig att känna mig trygg hos er. Tack för att ni inte dömer mig. Tack för att ni kan se det inte många kan se. Tack för att ni ger mig stryka. Tack för att ni lyfter mig. Tack för att ni får mig att känna mig värdefull. Tack för att ni ger mig ord på känslor. Tack för att ni finns för mig. Tack för att ni ger mitt liv en större mening. Tack för att ni får mig att prata om det jag inte kunnat. Tack för att jag kan lita på er. Tack för att ni får mig att känna mig speciell. Tack för alla kloka ord och råd ni ger mig. Tack för att ni tjatar. Tack för att ni stöttar. Tack för att ni är envisa. Tack för att ni kan vända mina tankar. Tack för att ni är ärliga. Tack för att ni får mig att leva. Tak för att ni gör grått till rosa. Tack för att ni sätter tankefrön när jag inte vill. Tack för att ni lyssnar på mina åsikter. Tack för att jag kan öppna mig. Tack för att jag inte alltid behöver prata. Tack för att ni inte pressar mig. Tack för att ni ger mig uppskattning. Tack för att ni ger mig komplimanger. Tack för att ni hjälper mig. Tack för att ni låter mig tycka konstiga saker. Tack för all acceptans. Tack för att ni låter mig vara trött. Tack för att ni låter mig gnälla. Tack för att ni försöker förstå allt paradoxalt med mig. Tack för att ni finns i mina tankar vid vägvalen jag gör. Tack för att ni lär mig att uppskatta saker. Tack för att ni försöker. Tack för att ni låter mig byta samtalsämne. Tack för att jag får vara arg. Tack för att ni rör om i mig. Tack för att ni nuddar min själ. Tack för att ni fyller upp tomheten. Tack för att ni är ni. Tack för att vi träffades. Tack för att ni gav mig en chans. Tack för att jag får vara med er. Tack för att ni låter mig vara nära. Tack för att ni får mig att slappna av. Tack för att ni ger mig nycklar till låsen. Tack för att ni är nära. Tack för att ni alltid är passande. Tack för att ni väljer tillfällen. Tack för att ni låter mig andas ut. Tack för att jag kan vara mig. Tack för att jag får minnen med er. Tack för att jag får göra fel. Tack för att ni inte låter mig skämmas. Tack för att ni får mig att ta ner ribban. Tack för att ni ser min mask. Tack för att jag får er tid. Tack för att jag aldrig känner att jag stör. Tack för att ni ger mig ert intresse. Tack för att jag får skämta bort saker. Tack för att jag får sitta nära när jag behöver. Tack för att ni pusslar mig. Tack för att ni är fantastiska. Tack för att ni kan säga nej. Tack för att ni inte får mig att känns mig fånig. Tack för att ni byggar broar till mig. Tack för att ni aldrig tvingar mig. Tack för att ni ger mig frihet. Tack för att ni inte ser ner på mig. Tack för att jag får uppskatta er. Tack för att jag får vara dryg. Tack för att jag får försöka själv. Tack för att ni är underbara. Tack för att ni tror på mina drömmar. Tack för att ni låter mig veta att jag kan. Tack för att ni får mig framåt.
Tack för att ni inte gett upp mig.
Tack.
Det lilla ordet rymmer inte allt jag vill få med. Ord kan inte beskriva känslor. Men jag vet att den enorma värmen jag känner när jag skriver detta är av ren kärlek, all uppskattning och samtidigt förtvivlan över att ni aldrig kommer att kunna förstå vad ni betyder för mig.
Min själ trycker av frustrationen över vetskapen att jag aldrig kommer kunna ge er det jag fått av er. Tårar av lycka och förtvivlan.
Jag vill ger er hela världen, allt. Jag vill aldrig att ni ska vara olyckliga. Jag vill ge er det omöjliga. Jag vill veta allt om er. Jag vill vara den ni är för mig. Jag vill aldrig skiljas åt.
Jag tänker aldrig låta er skiljas från mig.
Jag vet att ni är änglar bland oss.
Pure love.
Tack för att du ser att jag försöker göra allt det där! Tack, för att du älskar mig! //Bethina
SvaraRadera